عاقبت بايد رفت

             عاقبت بايد گفت

                  با لبي شاد و دلي غرفه به خون

                                                    كه خدا حافظ تو

 گر چه تلخ است ولي بايد اين جام محبت شكست

                                     گرچه تلخ است ولي بايد اين رشته الفت بگسست

       بايد از كوي تو رفت   

 دانم از داغ دلم بي خبري 

و نداني كه كدام جام شكست  كه كدام رشته گسست

                          گرچه تلخ است پس از رفتن تو خو نمودن به غم و تنهايي

 عاقبت بايد رفت

                 عاقبت بايد گفت

          با لبي شاد و دلي غرقه به خون كه

                                                            خداحافظ تو...

تا که رفتیم همه یار شدند         خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر آیینه بدانیم چو هست         نه در آن وقت که اقبال شکست

                                                 لاله آسا داغدار چشم توست

   از نسیم و پنجره پرسد تو را

                                            آنکه هر شب بیقرار چشم توست

    یک نفر عاشق ترینم کرده

                                                حتم دارم کار کار چشم توست

     ردپای آهوان این دیار

                                                  در مسیر آبشار چشم توست

    عاشقانه پلک بگشا خوب من

                                               آره این دل بیقرار چشم توست.

توی اخرین تماست گفتی از یاد تو رفتم

گفتی عاشقی دوروغه پس هوس بود هر چی گفتم

دلم چه ساده باختم به نگاه پر فریبت

چه اتیشی می سوزونه اون دو تا چشم نجیبت

دیگه حرمتی نذاشتی واسه این دل دیوونه

دلم شکستی باشه تو فقط یادت بمونه

بعد تو جایی ندارم واسه موندن ای غریبه

رفتنت راستی چه محضه نه دروغه نه فریبه

 تنهايم گذاشت خواهشي دارم.....

 تو در تنها ترين تنهاييش تنهاي تنهايش نزار...