کسی آهسته می خواند سرود خوب بودن را

و این اندوه درمانده  تو را می خواهد  ای رویا

تو  را  که  رنگ و بوی  تو  هوای  تازگی  دارد

 طلوع  روز  خوشبختی  کلام  سادگی  دارد

تو را که مثل خواب گل , لطیف و نرم و زیبایی

حدیث  روشنی  بخش  دل  غمگین  تنهایی

تو را که مثل شب بوها , گل گلدان احساسی

به رنگ  مریم  و  پونه  شمیم  غنچه یاسی

تو را که مثل شبنم ها ز هرم عشق لبریزی

رها از  رخوت و غربت , جدا از اشک پاییزی

تو را می خواهم ای رویا تو را که جنس بارانی

میان دفتر قلبم بگو تا کی تو می مانی ؟ ...