حسين آئينه نور خدائي است           

                                            وجودش عين مصباح‌الهدايي است
اگر قرآن ناطق مرتضي بود                  

                                                    حسين ايجاز آن در نينوا بود
بخوان اجمال و تفضيل امامان              

                                                زخم يک جرعه زن با تشنه‌کامان
گرين يک جرعه از جام حسين است      

                                          نصيبت نور آفاق و شين و عين است
بنازم شور مرکب راندنش را               

                                                     فراز نيزه قرآن خواندنش را
عبورش را ز خط آتش و خون               

                                                 حضورش را در اوج هفت گردون
سپرافکندن شب را به پايش               

                                                  طلوع صبح را در چشمهايش
غبار سم اسبش چون که خيزد           

                                              به مستي سرمه در چشم تو ريزد
شهامت شرح قاموس حسين است     

                                             شجاعت آستان بوس حسين است